Vanavond vlieg ik naar Singapore waar ik nog een paar dagen heb om me voor te bereiden op de terugkeer naar Nederland! En weet je wat? Ik heb er gewoon echt heel veel zin in. Niet dat het reizen of de laatste paar weken ‘vakantie’ hier op Bali me vervelen – in tegendeel – maar ik vind het een mooi vooruitzicht om iedereen weer te zien en te spreken.
Vandaag hebben Christiaan en ik nog lekker in de oceaan gelegen om te surfen. Mijn laatste surfsessie op Bali voorlopig maar het was heerlijk. M’n tassen zijn ingepakt en ik print nu nog even snel mijn elektronische ticket uit voor de vlucht van vanavond… en dan een laatste sunset en bir bintang bij Putu op het strand.
Tot snel,
Rick
[Edit] De laatste weken hier op Bali zijn eigenlijk vrijwel niet in woorden uit te drukken – zo veel gedaan, bekeken, gefeest en genoten – dus laat ik graag de foto’s spreken.
“Welcome, to my paradise!”, zingen de verschillende live bandjes hier vrijwel iedere avond terwijl ik van een “Bir Bintang” geniet. En een paradijsje dat is het ook nog steeds, zeker qua natuur, klimaat, surf, eten en cultuur wat mij betreft. De planning van deze wereldreis pakt precies op de goede manier uit want Bali is nog steeds zo mooi als in 2002 en ik vind het een echte relax- bestemming, goed om bij te komen voor vertrek terug naar huis.
Na mijn weekje Seminyak ben ik meer dan 3 weken op dezelfde plek in Legian, Senen Beach Inn, blijven hangen. Deze homestay heb ik ervaren als een heerlijk rustige oase met veel backpackers en surfers temidden van alle drukte van Kuta en Legian. Op 5 minuten lopen van het strand – waar de golven over het algemeen erg goed te surfen zijn, altijd wel ergens langs het uitgestrekte stuk zandbodem – met hele goedkope kamers. Basaal, met openlucht badkamer, maar OK.
Hier heb ik naast mijn dagelijkse portie surfen ook even wat meer tijd genomen voor mijn ‘identiteitsreis’. Naast het letterlijke rondreizen heeft deze trip mij namelijk ook meegenomen op een figuurlijke reis. Op basis van het boek “Je Identiteitscode” heb ik steeds meer ontdekt over wie ik ben en waar ik van hou. Het is een prettige manier voor mij geweest om verschillende gevoelens – die een jaar geleden nogal verwarrend werkten – in perspectief te plaatsen. Zoals ook de reis door al die verschillende landen niet altijd vlekkeloos verlopen is, zo heeft ook mijn identiteitsreis zich met pieken en dalen voortbewogen. Soms had ik zin om me erin te verdiepen en soms niet, soms liep ik vast op bepaalde punten en soms was ik in een euforische stemming over wat ik ontdekte. In ieder geval durf ik nu te zeggen dat ik mezelf beter heb leren kennen en dat ik dit inzicht wil gebruiken om ‘rijker’ te leven. Nieuwsgierig geworden naar mijn inzichten? Ik kom er in een latere posting nog op terug…
Nu is het namelijk eerst tijd om weer een beetje vakantie te vieren. Bali (en ook Lombok waar ik voor een aantal dagen naartoe ben geweest) vind ik namelijk een echte vakantiebestemming. Het toerisme is hier goed ontwikkeld (inclusief de opdringerige verkopers op straat, haha) en backpacken is hier niet echt aan de orde.
Goed dus dat mijn broer Niels hier samen met Natasja vakantie viert. Zo kunnen we er samen van genieten! Want dat vind ik toch wel het allerleukste. En morgen komt Christiaan hier aan dus de laatste 2 weken worden ook een feestje… Bali is bagus.
Aangekomen op Bali na mijn vertrek vanuit Singapore word ik op het vliegveld van Denpasar (dat eigenlijk dichter bij Kuta en Legian ligt dan bij Denpasar) netjes opgehaald door een chauffeur van het surfcamp. Hij brengt me naar Seminyak waar ik kennis maak met Kima surfcamp, een Duits camp in een Indo setting. Interessante combi!
Eten, slapen en surfen… dat is wat het is. Twee surfsessies per dag: verschillende spots langs de kust van het eiland, onder andere Dreamland, Balangan, Kuta Beach, Legian Beach, Batubolong en Old Man. Zowel Europese als Indonesische gidsen begeleiden de groepen surfers op de verschillende spots en ik vind het fantastisch om op deze manier kennis te maken met de vele mogelijkheden qua surf.
Het is een vermoeiende week, geen tijd voor Internet, geen tijd om te gaan stappen en geen tijd om na te denken. Gewoon lekker sportief bezig zijn en je eigen grenzen verkennen. De camp locatie is lekker rustig en van alle gemakken voorzien, vrij luxe. Eerst slaap ik 2 nachten in een eigen kamer (wat een paleis na al die slaapzalen!) en daarna in een 4 persoons kamer.
Het surfen gaat iedere dag beter en het is echt heerlijk. Mijn eigen boardje bevalt uitstekend want het is een goed board om op te leren en het is toch niet zo’n enorm grote “piepschuime floater”. De eerste “ding repairs” hebben ook al plaatsgevonden uiteraard want het board was niet helemaal ongeschonden uit de vluchten van Oz naar Bali gekomen en ik heb ook al een kleine botsing gehad in de drukke branding van Kuta Beach… Gelukkig kunnen de Indo’s repareren als de beste voor slechts een paar euries. Het mooiste van alles is de vrijheid en de lol die ik hier heb met de andere surfers. De indo’s lachen altijd, wat er ook gebeurt, en de gemiddelde Duitser is per definitie gefrustreerd als ie niet ‘goed genoeg’ is!
Inmiddels heb ik het surfcamp verruild voor een goedkope accomodatie in het drukkere Legian, op 5 minuten loopafstand van het strand, waar ik nog steeds andere surfers (ook uit het camp) ontmoet en waar ik lekker kan chillen in mijn eigen kamertje wanneer ik wil. Maar daarover de volgende keer meer want het is nu “high tide”…
Surf’s up!
Rick
