Wow! Tibet, wat een ervaring!! En hoe moeilijk om de beschrijven nu. Het is ongeveer half negen ’s avonds en ik heb nog niet gegeten. De groep waarmee we reizen, is hiernaast in een bar aan het drinken/eten maar ik wil nog even wat laten weten op het blog uiteraard. Morgen vertrekken we namelijk weer naar de volgende bestemming omdat we vanmiddag op de valreep treintickets konden boeken voor de nieuwe trein (zie China Tibet Train).
Ik ben nu trouwens aan het bloggen via de fotosite, want China is niet zo dol op bloggers. Daarom hebben ze veel blogsites afgesloten voor Internetters in China. Wij kunnen dus ook niet bij ons eigen blog om te kijken hoe het eruit ziet nu… (Ton, wil je e.e.a. fatsoeneren indien nodig? Thx alvast. <Ton> Gedaan!) We kunnen trouwens gelukkig wel je reacties lezen want die komen ook via e-mail binnen! Bedankt voor alle vorige reacties en op naar de volgende 
Ik vind het erg bijzonder om nu in Tibet te zijn (geweest). In principe omdat er zo’n bijzondere historische lading om deze regio hangt. Het is geen apart land meer sinds de Chinezen binnengevallen zijn in 1950. Het is aan allerlei dingen te merken dat de Tibetanen overspoelt zijn door de Chinezen dus dat maakt het wel een beetje minder magisch. Zo hebben ze hele nieuwe steden om de oude Tibetaanse plaatsjes heen gebouwd, een beetje vreemd om te zien! Ook de nieuwe treinverbinding zorgt voor veel meer invloed vanuit China, dat zal de komende jaren alleen maar meer worden. Ik vind echter wel dat het ook aan de Tibetanen is om er op in te spelen. Zij kunnen ook hun voordeel uit de veranderende omstandigheden halen. Hoewel daarover verschillende meningen bestaan…
De echte Tibetaanse dingen zijn er overigens ook nog en hebben we wel gezien uiteraard. Dat maakt het reizen hier erg bijzonder. Verschillende kloosters en tempels hebben we bezocht en daar hebben we gezien hoe de mensen het Boeddhisme beleven. Zowel monniken als pelgrims (de bevolking die vaak van ver komt om geld te doneren en de beelden te zien) beleven het op een hele intense manier, vind ik.
Het is voor mij echter wel een beetje zoals bij de Katholieke kerk. De vaak arme pelgrims ‘horen’ veel geld te geven en dan worden er hele grote gouden beelden van gemaakt met veel pracht en praal!. Ergens klopt dat voor mijn gevoel niet. Maar goed, dat leert me weer eens wat een geloof teweeg kan brengen. Dat is eigenlijk overal ter wereld hetzelfde! Maar ja, de meningen verschillen uiteraard ook hierover.
Verder gaat het met ons goed. De reis van Nepal naar Tibet was best zwaar. We zijn 2 keer boven de 5000 meter geweest en hebben weinig tijd gehad om te acclimatiseren. Maar het is achteraf goed gegaan. Klein beetje hoofdpijn en wel wat uitdrogingsverschijnselen, ondanks de 4 liter vocht die ik gedronken heb die dag. Ook een nacht gehad waarin ik wel 7 keer naar de plee moest. Dat was gewoon een gat in de vloer en daaronder verzamelde zich alles… het is behoorlijk primitief in de grensgebieden van Tibet.
Op deze hoogtes is het ook lastiger om zuurstof uit de lucht te halen, dat merk ik wel. Hier in Lhasa, de hoofdstad van Tibet, is het niet zo hoog. Slechts 3700 meter ongeveer Daar zijn we gisteren naar het meest beroemde Potala Palace geweest en daar moesten we redelijk wat traptreden beklimmen. Dan merk je meteen dat het zwaar is! Het was echter een heel mooi paleis dus de moeite waard.
En vandaag was het bezoek aan het Sera Klooster heel leuk. De monikken gaan daar met elkaar in discussie. Super om te zien, ze hebben er echt lol in. Zeker als de zittende monnik niet het goede antwoord weet te geven volgens degene die staat. Ze klappen in hun handen als ze snel het antwoord willen… heel grappig om te zien!
Nou, morgen stappen we voor 24 uur in de trein. Ben benieuwd hoe dat is in die nieuwe trein. Deze gaat voor 4/5 boven de 4000 meter!
Tot de volgende post, ik ga een Lhasa biertje drinken nu.
Check de foto’s op Flickr
Check een filmpje op YouTube
En…, wat is het goede antwoord volgens jou?
